Tirza – Winnares ECHO AWARD WO 2015

 

Initiatief

klik!
Over Tirza

Op het moment van het interview heeft Tirza Snoijl (29) net de beoordeling van haar masterscriptie terug. “Net niet cum laude…”. Het is een smetje op een indrukwekkend achtergrondverhaal en een ambitieuze toekomstvisie. De jury van de ECHO AWARD WO 2015 omschrijft haar als maatschappelijk betrokken, gecombineerd met excellente studieresultaten en het moederschap. “Ze wist de jury te overtuigen met het overwinnen van haar persoonlijke worstelingen en haar heldere toekomstvisie op diversiteit in het hoger onderwijs en haar eigen rol daarin.” aldus het juryrapport. Maar ze vertelt zelf liever haar verhaal.

logo echoHaar onderzoek bij het Leger Des Heils naar raciale ongelijkheid binnen de daklozenopvang ligt op dit moment bij de Gemeente Amsterdam met een 8,1 als eindgemiddelde heeft ze haar master Internationale Migratie & Sociale Cohesie afgerond waarvoor ze een periode in Ierland en Spanje heeft gestudeerd. Met haar dochter op de arm, een flinke dosis doorzettingsvermogen en een ijzersterke wil gaat deze dame de academische wereld veroveren.

“Je moet altijd beter willen zijn”

“Ik heb gekozen om de specialisatie ‘Ras & Ongelijkheid’ te doen, waarvoor ik een jaar naar Ierland moest, of all places. Ierland lijkt op voorhand geen grote immigratiegeschiedenis te hebben zoals we dat in Nederland kennen en heeft meer te maken gehad met emigratie in de geschiedenis. In Nederland wordt gedacht in termen als integratie maar minder in raciale ongelijkheid, pas de laatste paar jaar is het racisme hier meer onder de aandacht gekomen. Ik werkte in de daklozenopvang en heb toen de koppeling gelegd tussen dakloosheid en etnische uitsluiting voor mijn scriptie.”

“Als tiener was ik mij er heel erg bewust van dat alle statistieken tegen je staan. Ik wilde geen statistiek zijn en ben daar heel bewust mee omgegaan. Ik heb me er tegen verzet. Misschien is dat ook wel mijn karakter. Het geeft ook wel een soort push. Het is frustrerend om met een bepaald referentiekader te maken te hebben. Tegelijkertijd is het een motivatie om harder aan dingen te trekken. Het is niet voldoende om gewoon goed te zijn, daarom frustreert het om niet cum laude afgestudeerd te zijn. Je moet altijd beter willen zijn.”

“Via de Universiteit van Amsterdam (UvA) doe ik onderzoeksstage naar etnische diversiteit binnen de faculteit Sociale Wetenschappen van de universiteit. De eerste uitkomsten zijn dat de UvA divers lijkt omdat er veel internationale studenten rondlopen maar er is geen focus op diversiteit van de Nederlandse studenten. Men voelt het probleem wel aan, er zijn ook stemmen die verandering vragen maar het heeft vaak niet de financiële prioriteit. Je moet het nut en de noodzaak van dergelijk beleid kunnen bewijzen en dat is lastig.”

Voor de toekomst heeft ze heldere ambitie: “Als ik later groot ben wil ik graag professor worden. Afgelopen zomer heb ik Black Europe Summer School gedaan en zat toen voor het eerst in een zaal met alleen maar donkere professoren, assistent-professoren en PhD’s (doctor –red.). Toen besefte ik dat ik nog nooit les heb gehad van een zwarte vrouw. En daar ging echt een wereld voor mij open, ik had dat nog nooit als een mogelijkheid voor mijzelf gezien. Om mijn PhD te halen ben ik op zoek naar een promotor en financiering. Dus ik ga weer beginnen met beurzen aanvragen en voorstellen schrijven. Daarnaast hoop ik ooit nog een post-doctoraal te doen in Amerika of het buitenland. En dan hoop ik uiteindelijk als professor aan de slag te kunnen!”

Daarnaast heeft ze ook een idee over haar toekomst als ECHO Ambassadeur: “Ik heb ervaren hoe het is om overal je informatie vandaan te moeten halen betreft studeren in het buitenland bijvoorbeeld, en soms er dan achter komen dat informatie niet klopt en dan toch de juiste mensen of middelen aan te spreken om aan je informatie te komen. Dat kan volgens mij makkelijker. Ik ben met ECHO in gesprek hoe ik dat meer vorm kan geven als netwerk of informatiepunt. De informatie beschikbaar stellen en delen zodat anderen niet het wiel hoeven uit te vinden.”

door: Kyra van Hoof