Joël

Initiatief

klik!
Over Joël

Joel[600x600]

“Ik was geen makkelijke puber. Mijn pa zei: “Die moet het leger in”. Ik had totaal geen discipline. Ik ben toen uiteindelijk in Nieuw Zeeland terecht gekomen, helpen bij de start van de melkvee boerderij van mijn tante.”

“Het stereotype beeld van Friezen is dat we lompe boeren zijn. Daar kom ik zo nu en dan wel mee in aanraking.”

“Pfoe, de eerste maanden waren heel rot. Thuis zat ik in mijn omgeving vast: vrienden, ouders, het was veilig, lekker schoppen en schelden. Maar op een nieuwe plek moet je zelf dingen uitvogelen, en soms ga je daarbij de mist in. Ik leerde veel over mezelf. Toen kwam acceptatie, en het begon meer stabiel te voelen, ook al duurde het even.”

“Ik ging met andere mensen in gesprek, en vroeg me af: wie ben ik en wat wil ik eigenlijk? Hoe ga ik dat bereiken? Wat kan ik betekenen voor de wereld of wat kan de wereld voor mij betekenen. Ik ging om me heen kijken. Hoe gaan processen hier en elders? Ik begon te zien hoe we de wereld eigenlijk de vernieling in aan het helpen zijn. Ik leerde dingen op mezelf te betrekken en werd meer bewust van mijn omgeving. Ik kwam terug als iemand anders.”

“Ook nu nog heb ik discussies met vrienden over hoe wereld in elkaar zit en hoe we haar positiever kunnen maken. Bepaalde dingen gaan wel maar horen eigenlijk niet zo te gaan. Bijvoorbeeld hoe we omgaan met onze dieren. In Nieuw-Zeeland waren de koeien het hele jaar buiten, terwijl ze in Nederland soms het hele jaar op stal zijn. Ook vind ik het echt een groot probleem, dat als je in de supermarkt staat voor je krop sla, vlees, en aardappelen, je geen idee hebt waar het vandaan komt, en hoe het geproduceerd is. Ikzelf leef nu heel bewust, met mijn eigen moestuin en alles zoveel mogelijk lokaal, bij de boer. Vrienden noemen me een Ecofreak langzamerhand haha.”

“Mijn initiatieven zijn onderdeel van mij geworden. Dat komt denk ik door mijn ouders en de Friese mentaliteit: als je iets wil bereiken, dan moet je er voor gaan. Mijn moeder zei vroeger als ik me niet lekker voelde net sa seure, nimst mar twa asprines en nei skoalle: niet zeuren, twee aspirines en naar school! Haha, dat zorgt voor doorzettingsvermogen. Mijn moeder stond stevig in haar schoenen. Ze kwam uit een gezin met vijf broers, een strenge vader, én had een eigen wil. Mijn pa ook hoor: “niet lullen, maar werken.” Als het tegenzit moet je zoeken naar een manier om het weer vooruit te krijgen. Hoe hij zich overal doorheen knokt, ook de laatste periode met het verlies van mijn moeder, daar heb ik echt respect voor.”

“Het stereotype beeld van Friezen? Lompe boeren! Daar kom ik zo nu en dan wel mee in aanraking. Op vakantie, als er veel Nederlanders zijn bijvoorbeeld. Ze horen Fries en denken dat meteen. Het maakt dan verder niet meer uit dat je gewoon er goed gekleed bijloopt. Ach, het doet me niet zoveel.”

“Ik heb drie broertjes. Die onder mij is heel rustig en wijs. Die daarna laat zich niets wijsmaken. De jongste lijkt op mij; hij heeft dezelfde streken. Dus ik neem hem soms een weekendje mee naar Grou. Lekker werken in de tuin, en in de avond praten we met elkaar. Ik let een beetje op hem. Gewoon, wat alle grote broers horen te doen denk ik. Wat ik aan hem en jongeren in Nederland wil meegeven: onderzoek zoveel mogelijk, en behoud de mooie dingen.”

door: Thiëmo Heilbron