Nawaz

Initiatief

klik!
Over Princess

 
 

“Mijn vader kwam op zijn 16e uit Pakistan naar Europa. Hij was geen typische migrant, maar een avonturier. Via Engeland kwam hij uiteindelijk in Nederland, waar hij mijn moeder ontmoette op het Scheveningse strand. Het was een echte lovestory en hij bleef hier voor haar.”

Leren van de omgeving
“Ik kom uit een gezin met veel liefde. Mijn familie is ontzettend belangrijk voor me. Ik heb twee zusjes, Batul en Fiza, en een oudere broer, Sheraz. Ik ben met allemaal heel close, maar Sheraz en ik schelen maar twee jaar en we waren eigenlijk altijd al ‘partners’. We speelden samen buiten, fantaseerden over ons droomleven, volgden dezelfde studie en nu werken we ook samen. We lijken op elkaar in ons doen en laten, Sheraz en ik. We zijn beide ondernemend, we sporten graag en we volgen sport ook samen.”

“Mijn moeder heeft me geleerd mijn hart te volgen en balans te zoeken. Ze stimuleerde me om mezelf te ontwikkelen op meerdere vlakken, zoals om gezond te eten, passies na te streven en mezelf constant te ontwikkelen. Wij werden vroeger elke avond voorgelezen. Mijn vader heeft me geleerd ondernemend te zijn en grote doelen te stellen. Zo speelde ik bijvoorbeeld als kind cricket en wilde ik daarin graag doorgroeien. Ik ben er toen vol voor gegaan en het lukte. Ik heb van mijn 8e tot mijn 17e in de Nederlandse cricketjeugd gespeeld en heb daardoor kunnen proeven van de mentaliteit van topsporters.”

Uit de Nederlandse cultuur leerde ik voor mezelf te vechten en mezelf te laten zien.”

Meer overeenkomsten dan verschillen
“Door mijn biculturele achtergrond heb ik al gauw geleerd om dingen en situaties vanuit verschillende kanten te bekijken. Je leert dat het ene niet per se beter is dan het andere en krijgt een open blik. Uit de Pakistaanse cultuur heb ik respect naar ouderen en bescheidenheid geleerd. Uit de Nederlandse cultuur voor jezelf vechten en jezelf laten zien. Juist die combinatie is heel sterk.”

“Vroeger dacht ik dat vooroordelen niet bestonden. Ik ben vroeger wel eens uitgescholden om mijn achtergrond, maar verder viel het me eigenlijk wel mee. Bij andere mensen in mijn omgeving met migrantenachtergrond voelt dat soms wel anders, zij lijken harder te moeten vechten voor een baan. Op social media kwam ik meerdere gevallen tegen van jongeren met een migrantenachtergrond die nooit werden uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. Als test zijn ze gaan solliciteren met een Hollandse naam. Toen werden ze opeens wél uitgenodigd. Dat vind ik wel echt heftig. Ik denk dat we meer met elkaar in gesprek moeten gaan over dit soort zaken. Uiteindelijk zal je altijd meer overeenkomsten dan verschillen vinden tussen mensen, en dat zorgt voor begrip en herkenning.”

Mensen in Nederland doen te weinig onderzoek naar hoe ze zich kunnen ontwikkelen.”

Jij bepaalt
“Wat ik jammer vind in onze maatschappij is dat niet alle mensen het beste uit zichzelf halen. Ze nemen vaak genoegen met wat hen toekomt en vergeten hun dromen na te jagen en hun passies te volgen. Ik zie het ook in mijn omgeving, bij vrienden en oud-klasgenoten bijvoorbeeld. Uit onderzoek blijkt dat meer dan 80% van de mensen hun baan niet leuk vindt. Ik begrijp dat niet. Werk vormt zo’n groot deel van het leven. Uiteindelijk wil je toch gelukkig zijn in wat je doet, en met wie? Waarom niet doorzoeken tot je bij een bedrijf komt te werken waar ze in dezelfde dingen geloven als jij?”

“Dat is ook mijn boodschap aan de volgende generatie in Nederland: volg je passie, focus je op wat jij belangrijk vindt en ga ervoor. Daarin mag je best grote doelen stellen. Dat hoeft niet ten koste te gaan van de balans in je leven.
Een voorbeeld is Tony Robbins, de succesvolle ondernemer, schrijver en motivatiecoach uit Amerika. Zo stelde hij bijvoorbeeld voor zichzelf als doel om tijdens Thanksgiving arme gezinnen te voeden. Dat begon klein met één gezin, maar groeide uit tot 2 miljoen gezinnen. Hij heeft succes, volgt zijn passies én denkt aan zijn omgeving. Hij heeft zijn ultieme levensstijl bereikt. Dat inspireert me. Daar ben ik ook naar toe aan het werken.”

784

door: Thiëmo Heilbron