Tirza

Initiatief

klik!
Over Ebru

Tirza-head

“Als je vraagt wie belangrijk is geweest voor mijn leven, dan zeg ik: mijn moeder. Zij is sinds ik drie ben alleenstaand en ze heeft drie kinderen echt in haar eentje opgevoed. Eindjes aan elkaar vastknopend, maar ze is altijd diegene geweest die gehamerd heeft op ons onderwijs en vooruit komen in het leven en het idee van: als je iets wilt dan moet je ervoor werken. Het was al van jongs af aan duidelijk dat zij tot aan het hoger onderwijs kon betalen en als je daarna wilde verder studeren of iets anders dan moest je zelf het geld bij elkaar zien te krijgen.”


“Een plan zonder een planning is maar een droom.”

“Ik wilde op mijn achttiende stoppen met studeren. Ik studeerde antropologie, het ging over armoede en wereldvraagstukken en ik had geen idee waar ik het over had en wilde liever reizen. Het idee was naar Brazilië te gaan om vrijwilligerswerk te doen, uiteindelijk werd het Costa Rica. Daar werkte ik in de sloppenwijken met jongeren die écht niks hadden. Ik had altijd het idee dat wij arm waren vroeger omdat we na het geld nog een hele hoop maand over hadden. Ik heb daar geleerd armoede in perspectief te zien. En ik ben volwassener, kwetsbaarder geworden, leerde mezelf open te stellen voor anderen en kon daardoor ook geraakt worden.“

“Mijn moeders idee van ondersteunen is altijd geweest: kom maar met een plan en we gaan ermee rennen. Toen ik eenmaal het plan had om naar Costa Rica te gaan voor vrijwilligerswerk vroeg zij: Hoe wil je dat gaan doen? Ik ging samen met een vriendinnetje en we moesten geld verdienen voor de reis. Dus we zijn Surinaamse koekjes gaan bakken en verkopen. Terwijl wij de bijgaande brief schreven om uit te leggen waarvoor we de koekjes verkochten, had mijn moeder telefonisch al drie bakken verkocht. Terwijl ze niet blij was met het idee dat ik alleen naar een land zou gaan waar ik niemand kende en de taal niet goed sprak. Dat is tekenend voor wie zij is. Het idee dat als je wat wilt, je je dromen geen dromen laat blijven maar er iets aan doet om ze werkelijkheid te maken. Die mentaliteit heeft mij gemaakt wie ik ben.”

“Na mijn reis naar Costa Rica heb ik de vooropleiding voor het Conservatorium gedaan. Na een jaar wilde ik toch weer studeren, maar het moest praktisch zijn. Dus ik ben Culturele Maatschappelijke Vorming (CMV) gaan doen, zo kon ik projecten opzetten en jongeren begeleiden. Halverwege merkte ik dat CMV theoretisch veel te licht was dus ben ik daarnaast (weer) begonnen met Antropologie. Dus ik deed twee bachelors naast elkaar. En Antropologie voelde als theoretisch thuiskomen, ik kon mij meer verdiepen in raciale ongelijkheid, Urban Studies en de theorie erachter. Ik heb toen de beweging gemaakt naar migratiestudies en de stad.”

“Het was voor mij ook niet altijd makkelijk, en ik ben blij dat ik die kwetsbaarheid kan delen met andere vrouwen die ook doormaken wat ik heb doorgemaakt. Het was echt moeilijk, ik heb echt gehuild. Ik was zwanger tijdens mijn twee bachelors tegelijkertijd, niet gepland maar ik moest het afmaken en had al in mijn hoofd om de master te doen. Ik ben er een jaar tussenuit geweest om te sparen, beurzen aan te schrijven en fondsen te werven. En dat zette zich door tot in het eerste jaar van mijn master omdat ik nog geld voor het tweede jaar bij elkaar moest krijgen. Of dagen waarbij ik niet naar colleges kon, mijn man zat in Nederland en ik in Spanje met een ziek kind die niet naar de opvang mag als ze ziek is en ik kan haar moeilijk meenemen naar school. Nu ben ik er doorheen en lijkt het allemaal wel mee te vallen maar ik moest ook schnabbelen om alle eindjes aan elkaar te knopen.”

“Vanuit mijn Surinaamse achtergrond neem ik heel erg mee dat vrouwen minstens even goed zijn als mannen. Het idee van sterke vrouwen, de mama’s en de vrouwen met een eigen carrière. We laten ons de kaas niet van het brood eten en slaan spijkers met koppen Ik wil ook een rolmodel zijn voor mijn dochter. Voor haar bepaal ik de lat, en die wil ik voor haar zo hoog mogelijk leggen. Door haar ben ik supergemotiveerd om verder te studeren en mijn opleiding af te maken.”

door: Kyra van Hoof